NASA, Dünya’dan yaklaşık yirmi beş milyar kilometre uzaklıkta bulunan Voyager 1 uzay aracının operasyonel ömrünü uzatmak amacıyla Düşük Enerjili Yüklü Parçacıklar Deneyi olarak bilinen LECP aygıtını devre dışı bıraktı. Jet İtki Laboratuvarı mühendisleri tarafından alınan bu karar, aracın giderek azalan enerji kaynaklarını daha verimli kullanmayı ve yıldızlararası keşif görevini mümkün olduğunca sürdürmeyi hedefliyor.
Bin dokuz yüz yetmiş yedi yılında fırlatılan ve yaklaşık elli yıldır görev yapan Voyager 1, LECP sistemi aracılığıyla Güneş Sistemi’nin sınırlarının ötesindeki iyonlar, elektronlar ve kozmik ışınlar gibi yüklü parçacıklara dair eşsiz veriler sağladı. Bu bilimsel aygıt, heliosferin dışındaki yıldızlararası ortamın yapısını, basınç değişimlerini ve parçacık yoğunluğunu anlamada kritik bir rol oynadı. Halen derin uzaydan veri gönderebilen yegane insan yapımı araçlar olan Voyager ikilisi, radyoizotop termoelektrik jeneratörler vasıtasıyla plütonyumun doğal bozunmasından elde edilen ısıyı elektriğe dönüştürerek çalışıyor. Ancak bu sistem her yıl yaklaşık dört vatlık bir güç kaybı yaşıyor ve bu durum mühendisleri ciddi enerji tasarrufu önlemleri almaya zorluyor.
Devasa mesafe nedeniyle Dünya’dan gönderilen komutların Voyager 1’e ulaşması ışık hızında yaklaşık yirmi üç saat otuz bir dakika sürüyor. Sistemin tamamen kapanma süreci ise yaklaşık üç saatte tamamlanıyor. LECP sisteminin bütünüyle kapatılmadığını belirtmek gerekir; aygıtın farklı yönlerden veri toplamasını sağlayan ve çok düşük miktarda güç tüketen küçük motoru, ileride sistemin tekrar çalıştırılabilme ihtimaline karşı aktif bırakıldı. Mevcut durumda uzay aracı, sadece manyetik alan ölçümü yapan ve plazma dalgalarını dinleyen sistemlerle bilimsel veri toplamaya devam ediyor.
Görev ekibi, enerji kısıtlarını yönetmek için Büyük Patlama olarak adlandırılan kapsamlı bir stratejiyi hayata geçirmeye hazırlanıyor. Bu plan çerçevesinde, sistemlerin düşük güç tüketimli alternatiflerle yeniden yapılandırılması ve aracın ısı dengesinin korunması amaçlanıyor. Stratejinin ilk denemeleri, enerji rezervi daha fazla olan ve Dünya’ya daha yakın konumdaki Voyager 2 üzerinde iki bin yirmi altı yılının ortalarında gerçekleştirilecek. Bu testler başarılı sonuçlanırsa, benzer bir yapılandırma iki bin yirmi altı yılının Temmuz ayından itibaren Voyager 1’e uygulanacak. Sürecin başarıyla tamamlanması durumunda, devre dışı bırakılan aygıtların yeniden çalıştırılması ihtimali de gündeme gelebilecek.